| Ver d de titel van de laatste grote Hollywoodproductie zijn, is dit woord d orde het leidmotief van de meest optimistische milieubeschermers van de planeet die de ogen houden die op Kopenhagen worden vastgeklonken, waar s open de internationale Top over het klimaat is, door te wachten, of eerder, door te hopen dat buitengewone en dwingende beslissingen uit deze klimatologische debatten tussen de 193 landen plotseling verschijnen die aanwezig hebben geantwoord.
Voor eens, heeft l Afrika besloten om te spreken d één stem. Zij blijft voor aguets en rekening zich goed laten horen. Immers l is een van de doelstellingen van Kopenhagen de vermindering van de wereldemissie van gassen met broeikaseffect vanaf 2020 en de handhaving van de gemiddelde opwarming onder de drempel van 2°C. Maar om hun economische ontwikkeling te waarborgen, kunnen de Afrikaanse landen niet zich aan eisen vouwen, op gevaar af over de volgende doelen voorbij te gaan die door deze Top worden gesteld, wat d wil elders doen l Zuid-Afrika. Maar ook China, l Indië en Brazilië. Al deze opkomende landen worden aldus aan l goedkeuring van dwingende verminderingen van de emissie van gassen met broeikaseffect tegenovergesteld want volgens hen is de behoeften in ontwikkeling van elk land verschillend. Maar als de economische en demografische groei zonder de goedkeuring van drastische veranderingen in de manier voortduurt waarop de hulpbronnen worden gebruikt, zal de planeet niet in staat zijn om de wereldeconomie te ondersteunen.
D elders, het zwarte werelddeel wil strategieën van bestrijding van de klimatologische veranderingen opstellen, maar niet zonder schadevergoedingen. De Afrikaanse leiders hebben zich reeds over het bedrag van de compensaties qu zij zouden vragen aan de landen uitgesproken die in Kopenhagen worden ontwikkeld, d.w.z bijna 44 miljard d euro om deze klimatologische verschijnselen te kunnen het hoofd bieden en groene economieën opstellen. Een arm van ijzer die s gespierd want de ontwikkelde landen aankondigt hebben qu zij moesten hun steun aan de ontwikkelingslanden brengen, maar zonder zich meer vooruit te gaan erkend.
Zelfs wanneer c l Afrika, afgezien van l Zuid-Afrika is, die minder verontreinigt, is c nog zij dat meer kosten van de klimatologische ingrijpende veranderingen doet die droogte, overstromingen en weer uitbreken van ziektes opleggen, waarvan zij zich telkens vaststellen verdriet doet. D hier 2030, zal ongeveer 90 miljoen d Afrikanen van meer aan de moeraskoorts uiteengezet worden. Zal Kopenhagen erin slagen om d een bevredigende overeenkomst die multipartite en voor de planeet en l Afrika verplicht, te bevallen? Dat lijkt een utopie, maar de dobbelstenen worden
gelanceerd |
